A A+ A++ A A A A A

Gmina

 

 

 

 

 

Gmina Studzienice leży w centralnej części woj. pomorskiego, w odległości 10 kilometrów od Bytowa. Powierzchnia gminy liczy blisko 18 tys. hektarów, z czego ponad 64,5% stanowią lasy, a 3,4% różnej wielkości jeziora. Administracyjnie Gmina Studzienice składa się z 11 sołectw (Czarna Dąbrowa, Kłączno, Łąkie, Osława Dąbrowa, Półczno, Przewóz, Rabacino, Skwierawy, Sominy, Studzienice, Ugoszcz). Wiodącą role w naszej Gminie odgrywa turystyka oraz prężnie rozwijająca się infrastruktura, nie tylko turystyczna.

 



Gminę Studzienice zamieszkuje ok 3590 osób, działa tu ponad 150 podmiotów gospodarczych, związanych głównie z handlem i usługami. Wiodącą w gminie rolę odgrywa rolnictwo oraz turystyka. Nad największymi jeziorami zlokalizowane jest klilka prężnie działających ośrodków z blisko 930 miejscami noclegowymi. Wypoczywając w okolicach Studzienic turysta ma możliwość uprawiania sportów wodnych i żeglowania, jazdy konnej, myślistwa oraz aktywnego wypoczynku w lesie połączonego ze zbieraniem runa leśnego i grzybów. Gmina Studzienice stwarza warunki do rozbudowy bazy noclegowej oraz rozwoju myślistwa, a zbudowane oczyszczalnie ścieków i  kanalizacja terenu gminy gwarantują zachowanie walorów turystycznych i komfort wypoczynku oraz poprawę jakości życia mieszkańców. Ponadto odwiedzając naszą gminę każdy będzie mógł skosztować wyśmienitych produktów ekologicznych, regionalnych, bez sztucznych dodatków, tylko z naturalnych świeżych produktów m.in. znakomite sery, twarogi, maślanki, pieczywo, owoce i warzywa, wędliny i wyroby mięsne, mleko, ryby, jaja, miód i wiele innych specjałów i produktów stworzonych przez naszych mieszkańców.

Studzienice jako jedna z nielicznych Gmin może poszczycić się bogatą ofertą kulturalną. Podejmujemy mnóstwo incjatyw, aby zapewnic mieszkańcom i turystom wiele atrakcji. Do cyklicznych imprez zaliczamy: Dni Studzienic, Jarmark Somiński, Noc Świętojańska, Koncert Na Dachu. Ponadto Ośrodek Kultury Gminy Studzienice organizuje imprezy tematyczne takie jak święto ziemniaka, święto ryby, dzień kobiet i wiele innych. Co roku odbywa się również wiele imprez o charakterze sportowym: Huragan Orlik Cup- turniej piłki nożnej organizowany przez Uczniowki Ludowy Klub Sportowy Huragan przy wsparciu środkami pochodzącymi z Gminy Studzienice, Rodzinny Rajd Rowerowy, który powoli staje się już tradycją, a także rajd rowerowy KaszebeRunda w ostatni weekend maja.

Serdecznie zapraszamy do odwiedzin naszej urokliwej gminy!

 

Uwarunkowania przyrodnicze Gminy Studzienice

O malowniczości krajobrazów gminy Studzienice decyduje duże zróżnicowanie rzeźby terenu, duża jeziorność i lesistość.

Gminę Studzienice wyróżnia wyjątkowo wysoka lesistość – 67,2%, duży udział wód powierzchniowych – 4,6% oraz stosunkowo niski udział użytków rolnych - 23,2%. Położenie gminy na obszarze dwóch bardzo różnych regionów fizycznogeograficznych – Pojezierza Bytowskiego i Równiny Charzykowskiej, rozdzielonych pasmem wzgórz głównego wododziału pomorskiego oraz istniejąca struktura użytkowania warunkują możliwości rozwoju przestrzennego na jej terytorium.

Gminę charakteryzuje również duża liczba jezior - ponad 50 zbiorników o powierzchni większej od 1 ha. Ich łączna powierzchnia całkowita wynosi 726,6 ha. W granicach gminy jest 29 jezior o powierzchni 1-5 ha, 8 jezior o powierzchni 5-10 ha, 13 jezior o powierzchni 10-50 ha, jedno jezioro o powierzchni 50-100 ha (północna część jez. Somińskiego) oraz jedno jezioro o powierzchni powyżej 200 ha (Studzienickie).

Szczególnej ochrony wymagają ponadto zlewnie podatnych na degradację unikalnych jezior lobeliowych: Cechyńskie Małe, Cechyńskie Wielkie, Pipionek, Łąkie, Glinowskie, Czarne Dąbrówko. Jeziora lobeliowe charakteryzują się bardzo czystą wodą oraz unikatową roślinnością.

Naturalne zarastanie, niewielkich bezodpływowych jezior dystroficznych, tzw. „sucharów”, okolonych nasuwającym się na taflę pyłem torfowców prowadzi do powstanie niewielkich torfowisk, które są charakterystyczne dla krajobrazu zalesionych obszarów gminy.

Teren gminy Studzienice jest interesujący pod względem ornitologicznym. Według inwentaryzacji i waloryzacji przyrodniczej gminy napotkano łącznie 120 gatunków ptaków, w tym 107 objętych ochroną ścisłą, 4 objęte ochroną częściową oraz 9 gatunków łownych o różnych okresach polowań. Z ogólnej liczby gatunków 113 uznano za lęgowe lub prawdopodobnie lęgowe. W jej granicach gniazdują 4 gatunki ptaków zagrożone globalnie (bocian biały, kania ruda, bielik, kulczyk), 15 zagrożonych w Europie (bocian czarny, błotniak stawowy, orlik krzykliwy, żuraw, puchacz, włochatka, zimorodek, dzięcioł czarny, lerka, świergotek polny i gąsiorek, a z dodatkowych gatunków zagrożonych: brzegówka, pokląskwa, trzciniak i srokosz), 7 nielicznych w kraju i 8 w regionie oraz 5 wpisanych do ―Polskiej czerwonej księgi zwierząt. Za zalatujące można uznać: 3 gatunki zagrożone w Europie, jeden nieliczny w kraju, 3 w regionie oraz 2 wpisane do ―Polskiej czerwonej księgi zwierząt. Wyjątkowe znaczenie ma stwierdzenie gniazdowania gatunków objętych szczególnymi środkami ochronnymi i wymienionych w załączniku Nr I do Dyrektywy Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 ro-ku w sprawie ochrony dzikich ptaków tj.: bociana czarnego, bociana białego, kani rudej, bielika, orlika krzykliwego, błotniaka stawowego, żurawia, puchacza, włochatki, zimorodka, dzięcioła czarnego, lerki, świergotka polnego i gąsiorka oraz zalatywania rybołowa i rybitwy rzecznej. Terenami szczególnie ważnymi dla ptaków są jezioro Fiszewo z okolicznymi łąka-mi, łąki między Koźlicami a Sominami, mała wyspa na jez. Somińskim (pierwsza od wsi Sominy), stawy w Bukówkach, jezioro Gromadzkie z okolicznymi terenami podmokłymi11 Na terenie gminy Studzienice stwierdzono 42 gatunki ssaków, w tym 18 objętych ochroną ścisłą, 13 łownych o różnych okresach polowań i 11 pozbawionych ochrony. Pośród występujących ssaków nocek Natterera, nocek rudy, mroczek późny, karlik większy, borowiec, gacek brunatny i wydra europejska zaliczone zostały do ściśle chronionych gatunków fauny wymienionych w załączniku Nr II do Konwencji o ochronie gatunków dzikiej fauny i flory europejskiej oraz ich siedlisk. Wydra należy do gatunków będących przedmiotem zainteresowania Wspólnoty Europejskiej, których ochrona wymaga wyznaczenia specjalnych obszarów ochrony i wymienionych w załączniku Nr II do Dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 roku w sprawie ochrony siedlisk naturalnych oraz dzikiej fauny i flory. Jej siedliskiem jest rzeka Kłonecznica pomiędzy jeziorami Ryńskim i Małym oraz poniżej jeziora Kielskiego, a także okolice jeziora Lipuszek. Nocek Natterera, nocek rudy, mroczek późny, karlik malutki, karlik większy, borowiec i gacek brunatny zaliczone zostały do gatunków będących przedmiotem zainteresowania Wspólnoty Europejskiej, które wymagają ścisłej ochrony i wy-mienionych w załączniku Nr IV do powyższej Dyrektywy. Rzęsorek mniejszy i popielica wpisane zostały do ―Polskiej czerwonej księgi zwierząt. Na terytorium gminy bytuje również 8 gatunków płazów. Wszystkie objęte są ochroną ścisłą. Tereny szczególnie ważne dla płazów to: jeziora Gromadzkie i Fiszewo - godowiska ropuchy szarej i żab oraz stawy w Bukówkach - ważne godowisko kumaków nizinnych i żab. Spośród 9 gatunków gadów występujących w Polsce, w gminie Studzienice stwierdzono 4 gatunki (jaszczurka zwinka, jaszczurka żyworodna, padalec zwyczajny, żmija zygzakowata) - wszystkie one podlegają ochronie ścisłej.

Teren gminy Studzienice wyróżnia się nagromadzeniem walorów przyrodniczych, a występowanie licznych obiektów cennych przyrodniczo potwierdza „Inwentaryzacja i waloryzacja przyrodnicza gminy Studzienice.

Spośród form ochrony przyrody na obszarze gminy utworzono do 2008 roku jeden rezerwat przyrody oraz dwa obszary specjalnej ochrony ptaków, zaliczane do Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000 (ESE N2000). Ponadto dwa fragmenty północno zachodniej części gminy stanowią skrajną część otuliny Parku Krajobrazowego Dolina Słupi. Zaawansowany jest proces tworzenia specjalnych obszarów ochrony siedlisk Natura 2000.

Rezerwat przyrody Jez. Cechyńskie Małe utworzony zarządzeniem MLiPD z dnia 11 kwietnia 1985 w sprawie uznania za rezerwaty przyrody (MP. Nr 7, poz. 60, § 8). Przedmiotem ochrony jest jezioro lobeliowe o powierzchni 49,05 ha z reliktową roślinnością. Występują tu wszystkie gatunki wskaźnikowe tego typu zbiorników wodnych, tzn. stroiczka wodna Lobelia dortmana, poryblin jeziorny Isoëtes lacustris i brzeżyca jednokwiatowa Litorella uniflora. Cechy jeziora lobeliowego są dobrze zachowane. Może być ono jednak zagrożone rozległymi rębniami w otoczeniu. Rezerwat nie ma planu ochrony. Na terenie rezerwatu obowiązują zakazy określone ustawą z dnia 16.04.2004 o ochronie przyrody z późn. zm.

Obszary specjalnej ochrony ptaków sieci Natura 2000, utworzone w celu ochrony populacji dziko występujących gatunków ptaków to:

Wielki Sandr Brdy (kod PLB220001) utworzony na mocy rozporządzenia MŚ z dn. 21.07.2004 (Dz. U. Nr 229, poz. 2313 oraz z 2007 r. Nr 179, poz. 1275). Powierzchnia ostoi na terenie gm. Studzienice – 239,0 ha (0,6% powierzchni całkowitej OSOP).

Bory Tucholskie -  utworzony na mocy rozporządzenia MŚ z dn.27.10.2008 (Dz. U. Nr 198, poz.1226). Powierzchnia ostoi na terenie gm. Studzienice – 10 182,6 ha (3,2 % powierzchni całkowitej OSOP).

Przedmiotem ochrony obszarów specjalnej ochrony są gatunki ptaków oraz ich naturalne siedliska.

 Specjalne obszary ochrony siedlisk Europejskiej Sieci Ekologicznej NATURA 2000. Przedmiotem ochrony są wytypowane siedliska ważne dla zachowania różnorodności biologicznej kontynentu europejskiego, w tym kwaśne i żyzne buczyny, grądy subatlantyckie, śródlądowe pomorskie kwaśne dąbrowy, brzeziny i bory bagienne, lasy nadrzeczne – łęgi olszowe, olszowo-jesionowe, jeziora oligotroficzne – lobeliowe, naturalne jeziora dystroficzne, naturalne jeziora eutroficzne, starorzecza, jeziora ramienicowe, rzeki ze zbiorowiskami jaskrów wodnych, torfowiska przejściowe, torfowiska zasadowe, żywe torfowiska wysokie, łąki świeże użytkowane ekstensywnie, zmiennowilgotne łąki trzęślicowe. Cztery spośród pięciu projektowanych na obszarze gminy ostoi siedliskowych zatwierdzono dotychczas decyzjami Komisji Europejskiej z dnia 13.11.2007 i z 12.12.2008 r. jako posiadające znaczenie dla Wspólnoty. Są to:

Bytowskie Jeziora Lobeliowe (PLH220005). W granicach gminy Studzienicy leży 105 ha (około 42% tego obszaru);

Sandr Brdy (PLH220026) - w granicach gminy Studzienicy leży około 1,7% tego obszaru. Jego granice mogą być jeszcze korygowane;

Studzienickie Torfowiska (PLH220028) - cały obszar o powierzchni około 175 ha leży w granicach gm. Studzienice;

Dolina Stropnej (PLH220037) - powierzchnia ostoi na terenie gm. Studzienice około 60 ha (6,2% powierzchni całkowitej SOOS);

Ostoja Zapceńska (PLH 22_02) obejmująca na terenie gm. Studzienice 1656,7 ha (około 43,5% powierzchni całkowitej) - m. in. z jeziorami eutroficznymi, dystroficznymi, ramienicowymi, torfowiskami, rzekami ze zbiorowiskami jaskrów wodnych i stanowiskami wydry i bobra, to obszar potencjalny umieszczony na liście Ministra Środowiska z maja 2009 r. zatwierdzonej przez Radę Ministrów 28.10.2009 r,, przekazanej do Komisji Europejskiej.

Pomnik przyrody - głaz narzutowy o obwodzie 10,8 m zlokalizowany w oddziale 150d w obrębie Bytów Nadleśnictwo Bytów jest obecnie jedynym obiektem chronionym w tej formie na terenie gminy. Umieszczony w rejestrze wojewódzkim pod nr 61(S) (Orzeczenie WRN Koszalin nr 19/05 z 1971 r). Przepisy ochronne w sprawie pomników przyrody wprowadzają lokalne ograniczenia dla zagospodarowania przestrzennego nieistotne w skali gminy.

 

 

Jeziora

  • Studzieniczno – Kłączno – Ryńskie - największe jezioro (rynnowe ma pow. 215,5 ha i głębokość do 32 m. Jest ono źródliskiem rzeki Kłonecznicy – dopływ Brdy.

  • Jezioro Somińskie – pow. 433,1 ha ma głębokość max. 14 m (częściowo w granicach gminy). Jest źródliskiem rzeki Zbrzycy – dopływ Brdy.

  • Jezioro Cechyńskie Małe – pow. 48,4 ha, głębokość max. 19,7 m, znajduje się tam Florystyczny Rezerwat Przyrody.

  • Jezioro Cechyńskie Wielkie – pow. 45,6 ha, głębokość max. 13,3 m.

  • Jezioro Glinkowskie – pow. 53 ha, głębokość max. 15,5 m (częściowo w granicach gminy).

  • Jezioro Czarne Dąbrówno – pow. 40,4 ha, głębokość max. 32,1 m.

  • Jezioro Małe – pow. 33,7 ha, głębokość max. 8,0 m (częściowo w granicach gminy).

  • Jeziora Dywańskie – pow. 32,3 ha, głębokość7,5 m.

  • Jezioro Pipionek – pow. 22,8 ha, głębokość 10,7 m.

  • Jezioro Łąkie – pow. 23,4 ha, głębokość 23,0 m.

  • Jezioro Krążno – pow. 15 ha, głębokość 15 m.

  • Jezioro Skorzewskie (częściowo w granicach gminy).

Niektóre jeziora są ważnymi w skali kraju zbiornikami dla ptactwa wodnego. Skupiają wiele gatunków lęgowych. Np. nad jeziorem Somińskim występuje 30 gatunków ptactwa w tym 5, które są ujęte w europejskiej liście gatunków zagrożonych wyginięciem m.in. kormoran.

Szlaki rowerowe

Na terenie naszej gminy do aktywnego spędzania czasu przygotowano następujące szlaki rowerowe wiodące przez malownicze tereny wzdłuż jezior i przez lasy:

Ponadto naszą gminę obejmuje tzw. Pętla kaszubska - szlak rowerowy w formie pętli wokół Bytowa, łączący gminy powiatu bytowskiego położone na obszarze Partnerstwa Dorzecze Słupi. Uzupełnieniem szlaku są 4 szlaki łącznikowe prowadzące z Bytowa do: Studzienic, Tuchomka, Krosnowa i Soszycy.  Rowerowa pętla wokół Bytowa ma długość ok. 120 km, przebiega południowym skrajem gminy Bytów oraz przez teren sześciu okolicznych gmin – Tuchomie, Borzytuchom, Dębnica Kaszubska, Czarna Dąbrówka, Parchowo i Studzienice. Na terenie gminy Bytów szlak przebiega przez Rekowo – miejscowość o szczególnych walorach krajobrazowych, w sąsiedztwie której znajdują się tereny cenne przyrodniczo i atrakcyjne turystycznie. Na szlak można wjechać przy punkcie informacyjnym, który znajduje się w centrum wsi nad jeziorem Wiejskim. Z Rekowa do Piaszna szlak został poprowadzony drogą biegnącą pomiędzy jeziorami Wiejskim i Płoczyca, a następnie południowym skrajem kompleksu leśnego. Na skraju gmin: Bytów i Tuchomie szlak biegnie drogą polną do miejscowości Piaszno, następnie drogą asfaltową przez centrum wsi (obok Jeziora Piaszno) i znów drogami polnymi w stronę miejscowości Chocimierz.



Wjazd do Tuchomia zaplanowano od południa, przy wykorzystaniu krótkiego, kilkusetmetrowego odcinka drogi krajowej nr 20. Na terenie Tuchomia szlak przebiega ulicą Buczka, Ogrodową, dobiega do zlikwidowanej linii kolejowej i następnie ulicą Mickiewicza. W centrum Tuchomia szlak poprowadzono ulicami: Młyńską, Kościelną i Szkolną. Trasa pozwala poznać ciekawą architekturę i zabytki Tuchomia.


Z Tuchomia szlak prowadzi w stronę Tuchomka ulicą Lipową, a następnie ulicą Jeziorną - wzdłuż dawnej linii kolejowej i następnie do drogi asfaltowej Tuchomie – Tuchomsko, aby ostatecznie wspiąć się na dawny nasyp kolejowy.Z Tuchomka szlak poprowadzono do Tągowia drogą asfaltową o stosunkowo niedużym natężeniu ruchu, a następnie drogami polnymi do Chotkowa. Na rozwidleniu w Tągowiu należy wybrać drogę biegnącą przez wschodnią część miejscowości z uwagi na  mniejsze natężenie ruchu samochodów oraz ciekawą architekturę.

Między Chotkowem a dawną stacją kolejową Borzytuchom szlak wykorzystuje istniejące drogi polne i leśne. Dalej szlak przebiega wzdłuż torów kolejowych w kierunku Jutrzenki. A przed samą miejscowością na odcinku kilkuset metrów trasa prowadzi drogą wojewódzką nr 209

Przez Jutrzenkę szlak przebiega drogami polnymi i leśnymi do kąpieliska nad Jeziorem Moczydło (Okoniewskim). Po minięciu kąpieliska szlak dochodzi do drogi powiatowej Borzytuchom – Krosnowo i następnie prowadzi na północ – w stronę Krosnowa i Niepoględzia

Przez Krosnowo i Niepoględzie szlak biegnie istniejącymi, mało uczęszczanymi drogami asfaltowymi. Na kilkukilometrowym odcinku jego trasa pokrywa się z trasą planowanego szlaku rowerowego Ustka – Słupsk – Bytów. Z Niepoględzia szlak przebiega asfaltowymi drogami o niewielkim natężeniu ruchu przez Budowo i Jawory.


Z Jaworów szlak biegnie drogą polną, a następnie drogami leśnymi w stronę Nożyna. Szlak zahacza o oznakowaną ścieżkę edukacyjną „Słonecznikowym traktem” oraz przebiega wzdłuż Jeziora Trzebież (Nożyńskiego).

Z nad Jeziora Nożyńskiego trasa szlaku została skierowana na wschód – przez Osowskie i Jerzkowice do Zawiatów. W Jerzkowicach szlak biegnie drogą asfaltową przez centrum wsi, a następnie drogą polną w kierunku Zawiatów.

Z Zawiatów projektowany szlak biegnie wzdłuż Jeziora Jasień drogą leśną, a następnie drogami asfaltowymi przez Ceromin i Łupawsko. Ze względu na lokalizację kąpieliska i licznych ośrodków wypoczynkowych odcinek ten jest szczególnie atrakcyjny turystycznie. Na południe od Łupawska szlak przecina ścieżkę przyrodniczą „Szlakiem pięciu jezior”, po czym dobiega do Soszycy, gdzie uwagę zwraca zabudowa dawnej stacji kolejowej.

Z Soszycy szlak prowadzi do pobliskiej elektrowni wodnej Struga. Stamtąd drogami leśnymi do wsi Bylina, w której znajduje się most na Słupi. Po przeprawie w Bylinie na lewy brzeg Słupi szlak prowadzi przez Żukówko do Jamna. Między Jamnem a Jamnowskim Młynem szlak biegnie następnie na ponad kilometrowym odcinku drogą wojewódzką nr 228.

Na południowy wschód od Jeziora Żukowskiego szlak skręca na drogę polną wiodącą do Jamnowskiego Młyna, po czym – po minięciu tej miejscowości – powraca na drogę wojewódzką, którą dociera do Parchowa.

Z Parchowa szlak biegnie polnymi i leśnymi drogami przez Wiślany, a następnie obok jezior Mały Mausz, Księże i Stropno do Gołczewa.

Z Gołczewa planowany szlak przebiega polnymi i leśnymi drogami przy granicy gmin Parchowo i Studzienice do Półczenka.

Pomiędzy Półczenkiem a Czarną Dąbrową jedynie na bardzo krótkim odcinku (90 m) szlak wykorzystuje drogę krajową nr 20, po czym biegnie asfaltową drogą o niewielkim natężeniu ruchu. Z kolei między Czarną Dąbrową a Studzienicami biegnie drogą gruntową, a następnie szutrową przez tereny leśne.

Na zachód od Studzienic szlak przebiega przez Kłączno i Dzierżążnik do Rekowa. Kłączno – miejscowość letniskowa z licznymi ośrodkami wypoczynkowymi i kąpieliskiem należy do najważniejszych miejscowości, przez które przebiega południowy odcinek pętli. Z Dzierżążnika do Rekowa szlak został poprowadzony drogą pożarową nr 21, a następnie drogą pożarową nr 23.

W Rekowie planowany szlak jedynie na bardzo krótkim odcinku biegnie drogą wojewódzką nr 212, po czym skręca w drogę do Płotowa, a następnie w drogę biegnącą w stronę Piaszna, od której rozpoczął się opis szlaku.     

Szlak łącznikowy Bytów - Studzienice

Szlak łącznikowy w kierunku południowo-wschodnim (do Studzienic) prowadzi drogami bitumicznymi przez miejscowości Mądrzechowo – Ząbinowice – Rabacino.

 

Szlak łącznikowy Bytów - Tuchomko

Szlak łącznikowy w kierunku południowo-zachodnim (do Tuchomka) został poprowadzony w dwóch wariantach. Najkrótszym wariantem jest trasa krótka biegnąca drogami bitumicznymi do Tągowia (gdzie łączy się ze szlakiem głównym – pętlą), z pominięciem dawnego nasypu kolejowego i przeznaczona przede wszystkim dla rowerzystów z dużym bagażem, o słabej kondycji bądź takich, którzy czas dojazdu chcą ograniczyć do niezbędnego minimum.

Trasa docelowa to przebieg szlaku po dawnym nasypie kolejowym na odcinku na zachód od Chomic. Trasa ta łączy się ze szlakiem głównym w Tuchomku i przebiegają w sąsiedztwie dobrze zagospodarowanego turystycznie jeziora Długiego.

Szlak łącznikowy Bytów - Krosnowo

Szlak łącznikowy w kierunku północno-zachodnim (do Krosnowa) jest realizowany jednocześnie jako element dłuższego szlaku rowerowego: Ustka – Słupsk – Bytów (USB).

Szlak łącznikowy Bytów – Soszyca

Szlak zwiniętych torów jest niewątpliwie najwygodniejszym sposobem dojazdu do północno-wschodniego odcinka pętli z pominięciem dróg o dużym natężeniu ruchu. Na atrakcyjność szlaku łącznikowego dodatnio wpływa również zróżnicowany krajobraz, budowle inżynieryjne i zagospodarowanie turystyczne okolic.

Trasa USB (Ustka – Słupsk – Bytów)

Szlak rowerowy Ustka – Słupsk – Bytów stanowi główną oś systemu tras rowerowych na obszarze Partnerstwa Dorzecze Słupi. Szlak bardzo zróżnicowany posiada szereg walorów widokowych i krajobrazowych na trasie przejazdu. Jego długość to 86 km. Przebiega on przez środek Zielonego Serca Pomorza.

Odcinek:
Ustka – Charnowo – Strzelino – Bierkowo – Słupsk – Kobylnica (30 km)  

   

Jadąc z Ustki (znanego kurortu nadmorskiego) na południe w miejscowości Wodnica możemy zwiedzić Rezerwat Buczyna nad Słupią. Dalej szlak biegnie przez miejscowości wpisane do Krainy w Kratę (Charnowo, Strzelino, Bruskowo Wielkie). W Bruskowie Wielkim szlak przecina dwa zespoły przyrodniczo-krajobrazowe: „Bruskowskie Bagno” oraz „Kraina w Kratę w Dolinie Rzeki Moszczeniczki”. Z tej miejscowości udając się szlakiem niebieskim dojedziemy do Stolicy Krainy w Kratę - Swołowa – w której warte obejrzenia są liczne zabytkowe zabudowania szachulcowe, w tym odtworzona Zabytkowa Zagroda Albrechta, stanowiąca skansen Muzeum Pomorza Środkowego.

Odcinek:
Kobylnica – Dębnica Kaszubska – Krzynia – Gałęźnia Mała – Osieki – Bytów (56 km)

Mijając Kobylnicę wjeżdżamy w zielony, w większości zalesiony, obszar Parku Krajobrazowego „Dolina Słupi” (37 tys ha). Szlak prowadzi nasypami dawnych torów kolejowych w kierunku Dębnicy Kaszubskiej, a dalej duktami leśnymi na południe do Krosnowa. Szlak USB wpisuje się w niepowtarzalny szlak elektrowni wodnych na rzece Słupia. Atrakcjami tego odcinka są: zespół jezior na południe od Krzyni, zabytkowe, ale nadal działające elektrownie wodne na rzece Słupia,  rezerwaty przyrody, ścieżki przyrodnicze oraz Obszary Natura 2000. Szlak USB kończy się przy Krzyżackim Zamku w Bytowie, w tym miejscu łączy się z innymi międzyregonalnymi szlakami  międzyregionalnymi szlaków krajowych Trasa Tysiąca Jezior, Greenway, Trasa Zamków Polski Północnej, Szlak Kopernikowski.

Odcinek:
Bytów – Studzienice – Sominy  (22 km)

      

Szlak USB pokrywa się ze szlakiem krajowym (międzyregionalny M-14) Ustka-Słupsk-Bytów-Brusy-Czersk-Grudziądz.  Na terenie Partnerstwa Dorzecze Słupi kończy się w miejscowości Sominy. Jezioro Somineckie znajduje się na terenie Zaborskiego Parku Krajobrazowego (34 tys ha), którego częścią jest Park Narodowy Bory Tucholskie.

Do zobaczenia na szlaku!

 

Kąpieliska

W miejscowościach Studzienice, Kłączno, Prądzonka, Czarna Dąbrowa, Sominy, Półczno i Ugoszczy znajdują się kąpieliska zwyczajowe, niestrzeżone.  Kąpielisko z ratownikiem znajduje się na terenie prywatnym Ośrodka Wypoczynkowego Kaszubski Bór w Sominach. W okolicach kąpielisk znajdują się liczne ośrodki wypoczynkowe, które oferują wypożyczanie sprzętu wodnego. W Studzienicach funkcjonuje Słoneczna Przystań- kompleks rekreacyjny oferujący nieodpłatne wypożyczanie sprzętu wodnego typu: rowerki, kajaki, łódki, deski windsurfingowe, a także sprzętu wędkarskiego.

 

 

kąpielisko i wypożyczalnia sprzętu wodnego przy Słonecznej Przystani w Studzienicach

 

Dziedzictwo kultury materialnej Gminy Studzienice

Gmina Studzienice to obszar gdzie od średniowiecza lokowane były wsie i osady. Bogactwo drewna, przyczyniło się do wykształcenia charakterystycznego dla regionu budownictwa drewnianego – budynki mieszkalne i gospodarcze wznoszone z bali drewnianych, w konstrukcji zrębowej, lub z bali łączonych na jaskółczy ogon. Skutkiem nacisków rządu pruskiego upowszechniła się również w powiecie bytowskim konstrukcja szkieletowa (mur pruski, fachwerk). Tak drewniane, jak i szkieletowe obiekty prawie całkowicie znikły z krajobrazu gminy, wyparte przez budynki murowane. Istniejące tutaj niegdyś folwarki książęce nie zachowały się, natomiast przestrzeń kulturową gminy tworzą przede wszystkim wsie chłopskie. Wyjątkowym atutem siedlisk ludzkich jest ich osadzenie w  pięknym krajobrazie.

Zachowane zasoby dziedzictwa kulturowego gminy są elementami identyfikującym przestrzeń i składają się na jej tożsamość. Zasoby dziedzictwa kulturowego określić można następująco:

Układy ruralistyczne wsi lokowanych w średniowieczu oraz czasach nowożytnych:

  1. Wsie lokowane w średniowieczu (Czarna Dąbrowa, Kłączno, Osława Dąbrowo, Półczno, Sominy, Studzienice, Ugoszcz);

  2. Wsie lokowane zapewne w XVII wieku (Przewóz, Prądzonka, Skwierawy)

  3. Wsie lokowane rozkazem gabinetowym króla Fryderyka Wielkiego, około 1750-52 (Łąkie, Jabłończ Wielki, Lubieniec, Rabacino).

Kształt układów przestrzennych wsi jest niezależny od czasu powstania. Analiza planów i rozpoznanie wsi pozwala na wyciągnięcie następujących wniosków:

Zabytki budownictwa wiejskiego:

-budynki mieszkalne, wznoszone z bali łączonych na jaskółczy ogon i w konstrukcji zrębowej – niewielkie domy parterowe, nakryte dachami dwuspadowymi, posiadające we wnętrzu 2-3 izb, sień i tzw. czarną kuchnię. Do rzadszych odmian tego typu domów należały te z podcieniem w szczycie. Ten typ drewnianego budynku mieszkalnego nie wykształcił żadnych zdobień na elewacjach. Żaden taki budynek nie zachował się,

-budynki gospodarcze (stodoły, obory) zbudowanych z bali w konstrukcji zrębowej, np. budynek w skansenie w Sominach nr 19. Częściej spotykane są drewniane budynki gospodarcze, o konstrukcji słupowej oszalowane deskami,

-budynki mieszkalne, eklektyczne, o elewacjach wzbogaconych detalem architektonicznym, z lat 1880- 1910 (np Ugoszcz – dom nr 40),

-budynki mieszkalne murowane, o elewacjach licowanych cegłą, dekorowanych ceglanymi fryzami z przełomu XIX/XX wiek i pocz. XX wieku,

-budynki mieszkalne i gospodarcze wznoszone w konstrukcji szkieletowej,

-budynki gospodarcze murowane, często na kamiennej podmurówce, licowane cegłą, ze ścianka kolankową w konstrukcji szkieletowej,

Wszystkie wymienione typy budynków wzbogacają przestrzeń kulturową wsi i decydują o ich zindywidualizowanym wyrazie oraz podlegają ochronie.

Architektura sakralna:

Przykłady architektury sakralnej w gminie Studzienice nie są liczne. Zachowane kościoły, ulokowane zostały na wzniesieniach i z tego względu mają wielkie znaczenie dla panoram wsi. Są elementami krystalizacji przestrzennej tych założeń wiejskich. Mimo, że przynależą do wsi lokowanych w średniowieczu, to jednak zbudowane zostały stosunkowo późno.

-Kościół p.w. Matki Boskiej Królowej Polski w Sominach – wzniesiony w latach 1755-57, cenny dla tradycji regionalnego, drewnianego budownictwa:          

 

-Kościół p.w. Św. Marii Magdaleny w Ugoszczy – wzniesiony w 1822 r., osadzony w podobnych tradycjach budownictwa regionalnego co kościół w Sominach:

 

- Kościół p. Matki Boskiej Szkaplerznej w Ugoszczy – zbudowany w 1897 r.:

 

-Kościół p.w. Piotra i Pawła w Półczniewzniesiony w latach 1907-09:

Dwa najmłodsze kościoły, w Ugoszczy i Półcznie, zbudowane w stylu neoromańskim nawiązują do historycznych stylów w architekturze europejskiej.

Najstarszy zachowany cmentarz z drugiej połowy XVIII wieku położony jest w Sominach, kolejnych siedem powstało w XIX w., a dwa w 2 połowie XX wieku. Jako miejsca szczególne pamięci, szacunku i kultu winny być starannie utrzymane i pozostawać jako trwałe tereny zieleni.

  1. OBIEKTY I TERENY CHRONIONE NA PODSTAWIE USTAWY O OCHRONIE ZABYTKÓW

Wykaz obiektów podlegających ochronie na podstawie ustawy z dnia 18 marca 2010 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.

Czarna Dąbrowa:

Kłączno:

Interesujący jest „Pomnik rodziny Szrederów” zlokalizowany na skraju wsi, przy drodze wylotowej. Jest to obiekt nowożytny, o interesującym wyrazie artystycznym i silnym kontekście kulturowym.

Osława Dąbrowa:

Przewóz:

Przewóz – Rynszt:

Prądzonka:

Półczno:

Rabacino:

Sominy:

Studzienice:

Ugoszcz:

 

Kontakt

Urząd Gminy w Studzienicach
77-143 Studzienice
ul. Kaszubska 9

tel: 59 821 66 00
fax: 59 821 66 10

ug@studzienice.pl

wszystkie kontakty

 

Kalendarium

Kwiecień 2017
PnWtSrCzwPtSoNd
12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

Najbliższe wydarzenia

wszystkie wydarzenia

Godziny pracy

pon.: 8:00-16:00

wt.,-pt.: 7:00-15:00

 

 

  Geoportal

 

Turystyczna Aplikacja Mobilna

Film promocyjny Gminy Studzienice